بذر کنگر فرنگی پاکان بذر پاکت خانگی

بذر کنگر فرنگی پاکان بذر با خلوص 99 درصد و قوه نامیه 84 درصد در بسته‌بندی استاندارد موجود است. زمان مناسب برای کشت این گیاه بهار یا پاییز است. عمق کاشت این بذر 2 تا 3 سانتی‌متر است. فاصله ردیف‌ها 75 سانتی‌متر و فاصله بوته‌ها روی ردیف‌ها 50 سانتی‌متر در نظر گرفته‌شده است.

کنگر فرنگی یکی از قدیمی‌ترین گیاهان دارویی جهان است که در طول هزاران سال کشت می‌شده است. این گیاه چندساله بومی جنوب اروپا، مدیترانه و شمال آفریقا و جزایر قناری است. این گیاه اولین بار در یونان و روم باستان و در قرن هجدهم در فرانسه شناخته‌شده و توسط سیاحان فرانسوی و اسپانیایی به قاره آمریکا نیز برده شد.

کنگر فرنگی (Artichoke) با نام علمی Cynara scolymus گیاهی از خانواده composite و چندساله یا پایا، حساس به سرما، با طول عمر متوسط 4سال که ارتفاع آن به 2 متر می‌رسد. دارای برگهای بسیار بزرگ متمایل به سفید ، بدون خار یا دارای دندانه های نوک‌تیز کوچک، سطح تحتانی برگ‌ها کرکی و حاوی رگبرگ‌های خیلی برجسته، برگ‌های زیرین دارای تقسیمات شانه‌ای، برگ‌های فوقانی ساده، تخم‌مرغی نیزه‌ای و دارای دندانه‌های نامنظم. تقریباً ارتفاع آن تا 1/5متر نیز می‌رسد. ساقه در بخش بالایی منشعب و دارای برگ‌های کوچک‌تر و بدون دم برگ می‌باشد. گل‌های لوله‌ای به رنگ آبی متمایل به بنفش می‌باشد جوانه‌های گل خوراکی گیاه به رنگ سبز مایل به نقره‌ای است.

کنگر فرنگی در مناطق بدون یخبندان(زمستان‌های ملایم) با تابستان مرطوب و خنک بهترین عملکرد را دارد. این گیاه به مناطق دارای زمستان‌های سرد و یخبندان سازگاری ندارد و همچنین مناطق دارای آب‌وهوای گرم نیز برای آن مناسب نیست، زیرا باعث باز شدن سریع جوانه‌های گل و خراب شدن قسمت‌های ترد و خوراکی گیاه می‌شود. کشت کنگر فرنگی باید در نور کامل خورشید (زمین آفتاب‌گیر) صورت گیرد. مزرعه باید در جایی ایجاد شود که حداقل 6ساعت نور خورشید وجود داشته باشد، زیرا این گیاهان بدون نور کافی به‌طور مناسب گسترش نخواهند یافت. این گیاه نیاز به فصل رشد طولانی داشته و در هوای گرم بهتر رشد می‌کند

زمین‌ها باید سرشار از کمپوست و دارای اسیدیته مناسب باشند بهترین اسیدیته خاک pH= 6/5می‌باشد که این گیاه تا pH= 6 را نیز تحمل می‌کند. ازآنجایی‌که موطن اصلی کنگر فرنگی سواحل شنی شمال افریقا و مدیترانه است بنابراین به کودهای آلی شور نیازمند است.

به‌منظور کشت کنگر فرنگی می‌توان بذرها را مستقیماً در زمین اصلی کشت کرد. در این صورت خاک مزرعه باید تا عمق 30 سانتیمتر کاملاً نرم و قابل‌نفوذ باشد تا ریشه‌های گیاه راحت بتواند به‌طور مستقیم در خاک نفوذ کند. بذرها در اواخر اسفندماه در زمین با خاک مخلوط سبک، زهکشی شده، باکیفیت، عمیق و مرطوب و غنی کاشته می‌شوند. بذرهای کنگر فرنگی برای جوانه‌زنی به یک دوره سرمای مرطوب نیاز دارد که اگر به‌طور طبیعی برآورده نشده باشد باید به‌طور مصنوعی اعمال گردد. به‌منظور تسریع در جوانه‌زنی بذرها ابتدا آن‌ها را در طول شب در آب خیس کرده سپس در داخل ظرفی پر از شن مرطوب قرار داده و ظرف داخل یخچال گذاشته می‌شود. بذرهای آماده‌شده را در زمینی با خاک مناسب در عمق 3سانتیمتر و با فاصله 15-20سانتیمتر روی ردیف و 2/5-3متر فاصله بین ردیف کاشته می‌شوند برای کوتاه کردن دوره رشد (برای کنگر فرنگی یا هر محصول دیگر) بهتر است بذرها ابتدا در داخل گلخانه کشت شوند تا زودرس گردند سپس نشاهای بذری حاصل به زمین اصلی منتقل شوند.

نشاهای کنگر فرنگی در ابتدای کشت برای رشد مناسب به 8-10 روز دمای حدود 10درجه سانتی‌گراد نیاز دارند، به همین جهت نشاکاری در اواخر اسفند انجام می‌شود. در خلال این مدت کنگر فرنگی به 6-8هفته رشد در داخل گلخانه نیاز دارد. عمق کاشت بذرها در داخل گلخانه 1سانتیمتر و فاصله کشت آن‌ها نیز 1سانتیمتر می‌باشد. بذرها در دمای حدود 24درجه سانتی‌گراد جوانه می‌زنند. دمای شب 13 ±1درجه سانتی‌گراد و روز 18 ± 1درجه سانتی‌گراد برای نگهداری از نشاها مناسب است. البته به شرطی که اختلاف دمای شب و روز بین یخبندان برطرف شده باشد. اگر دمای خاک به بیش از 30درجه سانتی‌گراد برسد گیاه وارد مرحله خواب تابستانی شده و هیچ جوانه‌ای تولید نمی‌کند. پرورش‌دهندگان تجاری معمولاً نشاهای کنگر فرنگی را روی ردیف‌هایی با فاصله 2متر کشت می‌کنند به‌طوری‌که فاصله بوته‌ها روی ردیف 1متر باشد.

وقتی گیاهان به ارتفاع نهایی (حد بلوغ کامل)خود رسیدند یک جوانه انتهایی خواهند داشت. ظهور این جوانه اولین نشانة بلوغ گیاه است. این گیاه به یک رشد تدریجی با یک دوره رشد طولانی نیاز دارد. در مورد کنگر فرنگی آبیاری مرتب حائز اهمیت است. در مناطق با آب‌وهوای گرم زود باز شدن گل‌ها یک خطر بزرگ است. برای کنترل رشد گیاه و به تعویق انداختن باز شدن گل‌ها می‌توان رشد بوته‌ها را با کوتاه کردن شاخه‌های گل دهنده و قطع برگ‌های بزرگ و همچنین کاهش آبیاری و تغذیه کاهش داد.

گیاه کنگر فرنگی آفات کمی دارد. از جمله آفات شایع آن شته‌ها و خرگوش‌ها هستند.

بررسی‌ها نشان داده است که برگ‌های جوان سال اول رویش از لحاظ دارویی حائز اهمیت بوده و بهترین زمان جمع‌آوری آن‌ها تابستان می‌باشد. در این فصل برگ‌ها دارای کمترین مقدار آب هستند ( 82– 86درصد) و رگبرگ میانی آن‌ها بسیار کوچک می‌باشد

بهترین زمان جمع‌آوری برگ‌ها صبح زود و قبل از طلوع آفتاب است، یعنی درست زمانی که خورشید از روی برگ‌ها، شبنم‌ها را خشک می‌نماید. در این زمان میزان روغن فرار گیاه بالا می‌باشد.

گیاه آرتیشو یا کنگر فرنگی در تحریک ترشحات صفرا، درمان نارسایی و اختلالات کبدی کاربرد دارد و حاوی پروتئین، آهن، فسفر، پتاسیم، سدیم، کلسیم، ویتامین A، B1، B2، B3، ویتامین C است.